Om het aantal bewust beleefde uren van mijn leven niet verder te laten verdampen, probeer ik niet op Instagram te scrollen of anderszins in de tijddestructie van sociale media terecht te komen. Maar net zoals een afkickende junk zijn highs mist, zo mis ik de serendipiteit, het doen van toevallige ontdekkingen.

Zo kon ik me bij het plaatsen van een posting op Insta niet losrukken van een mini-docu over Beerdiertjes, de wonderbaarlijkste wezens die op deze planeet leven. Ze kunnen bijna alles, maar dan ook werkelijk bijna álles overleven, zelfs een verblijf in de ruimte. Ze zijn in staat zich in een soort superwinterslaap te begeven waarbij hun lichaam vrijwel al het vocht verliest, tot de helft krimpt, hun ademhaling stopt en nog slechts 1 procent van hun lichaam blijft functioneren. Dat kunnen ze tientallen(!) jaren volhouden. Daarna keren ze weer terug naar normale staat en leven vrolijk verder. Dat is nog eens slim omgaan met je beperkte levensduur.

Ik wil natuurlijk geen pusher zijn dus ik stuur je niet naar Instagram waar ik de lekkere korte trailer zag, maar link naar de hele docu op YouTube. Duurt wel een uurtje. Je moet er immers wel wat tijd voor over hebben om timewasten op social media te voorkomen.