𝗕𝗲𝗻 𝗷𝗶𝗷 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗲𝗲𝗻 𝗼𝗽𝗯𝗼𝘂𝘄𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗿?

Die vraag krijg ik opvallend vaak. En het eerlijke antwoord is: nee.

Maar ook: misschien een beetje… Alleen dan zonder bouwhelm, formulieren en vergaderkoekjes.

⸻

Ik ben geen opbouwwerker in de klassieke zin. Dat zou ik qua tijd en energie nooit volhouden.

Wat ik wél doe: mensen, ideeën en plekken bij elkaar zetten en dan kijken wat er gebeurt.

Spoiler: meestal iets leuks.

⸻

Ik werk met community art en ruimtelijke projecten. Ik maak plekken waar je binnenloopt zonder plan en naar buiten gaat met:

• drie ideeën

• twee nieuwe bekenden

• een licht gevoel van “hé, dit kan dus ook”

Plekken waar mensen samen pionieren, uitproberen en per ongeluk aan de toekomst werken.

⸻

Als ruimtemaker zie ik kansen waar anderen zeggen: “dat mag vast niet.”

Ik schuif tafels tegen elkaar, zet een stoep, een loods of een leeg lokaal aan het werk en help ideeën uit hun hoofd de ruimte in.

⸻

Mijn rol? Die van katalysator. Ik geef een zetje, leg een vonk, richt de energie en stap dan opzij. Want zodra mensen elkaar vinden, doet de beweging de rest vanzelf.

⸻

Oh ja, in dat huis woon ik met mijn meervoudig unieke dochter. Mijn auto (ds 21pallas uit 1967) ruilde ik in voor een flinke rolstoelbus. Want ruimte heeft ruimte nodig.