Mijn dochter Mayim heeft intensieve zorg nodig. Dat ís ons leven.

In dit fragment vertel ik hoe mantelzorg en ondernemerschap bij mij door elkaar heen lopen. Niet als uitzondering, maar als realiteit. Een realiteit die steeds meer gezinnen kennen.

De zorg is niet planbaar. Werk en beleid zijn dat vaak wel. Daar schuurt het.

Mijn oproep is eenvoudig: laten we werk en zorg niet tegenover elkaar zetten, maar eerlijk erkennen dat ze voor veel mensen tegelijk bestaan. Dat werkgevers echte ruimte durven geven. Dat beleid uitgaat van onvoorspelbaarheid in plaats van controle.

Mantelzorg is geen individueel probleem. Het is een maatschappelijke pijler waar we allemaal op leunen.

Voor Mayim. En voor al die andere gezinnen die dagelijks balanceren.