Het consumentisme toont zijn ware gezicht in de doldwaze gekte rond het nieuwste horloge van Audemars Piguet en Swatch. Mensen staan uren, soms dagen in de rij, verdringen elkaar, schelden en duwen, terwijl winkels gebarricadeerd moeten worden en uiteindelijk gesloten om de menigte in bedwang te houden. Wat begon als een marketingstunt eindigt in een volksoploop van hebzucht.

Dit is het schouwspel van onze tijd: volwassen mensen die vechten om een plastic polshorloge met een luxelabel, terwijl ze nauwelijks beseffen dat dit exacte plastic ooit zal bijdragen aan de plasticsoep die onze oceanen verstikt. Het meest primitieve in de mens - jaloezie, statushonger, de dwang om te hebben wat een ander niet heeft - wordt in luttele uren blootgelegd. Niet om brood of vrijheid, maar om een modeartikel dat over twee jaar vergeten zal zijn.

Dit is kortzichtige uitbuiting in haar puurste vorm. Niet alleen van de aarde, maar van onszelf. We plunderen niet enkel grondstoffen, we plunderen onze eigen ziel om een illusie van betekenis te kopen. Terwijl we vechten om een horloge, lenen we de toekomst leeg voor de zevende generatie.

En daarover: In een wereld gericht op winst hebben we een echte kanteling nodig. Een fundamentele verandering in hoe we denken, voelen en handelen. Het idee van goed voorouderschap is eenvoudig: stop met de toekomst behandelen als iets dat we mogen leegplunderen. Word goede voorouders die zaaien voor generaties die we nooit zullen ontmoeten.

Daarom inspireert het Zevende Generatie Principe uit de filosofie van de Haudenosaunee, ook bekend als de Iroquois. Hun eeuwenoude gedachte is helder: neem beslissingen met de zevende generatie in gedachten, ongeveer 150 tot 200 jaar vooruit. Deze leiders vroegen zich steeds af: is deze keuze goed voor mensen die nog niet geboren zijn? De aarde is geen bezit, maar iets dat je leent van je nakomelingen.

Dat perspectief maakt nederig. Wij zijn slechts een klein moment in een lange geschiedenis. Tegelijk maakt het verantwoordelijkheid concreet. Waarom zouden wij belangrijker zijn dan alle generaties na ons? Deze manier van denken gaat niet alleen over milieu, maar ook over cultuur, taal, relaties en gemeenschap. Over het bouwen aan zorgzame samenlevingen die verder kijken dan het hier en nu.

De tijd van kortetermijn-koloniseren is voorbij. De tijd van zaaien is begonnen. Laten we kantelen. Met respect voor de zevende generatie.