Ne kadar değerli ve ne kadar doğru Yonca! Ablamın düğünü Amerika’daydı (koca Amerikalı olunca :)) Evlendiren rahip yolları yapanlara, yiyeceğimiz yemekleri toplayan, taşıyan, hazırlayanlara, kamyon şoförlerine, bizi doğuran, bize bakan, büyütenlere, içinde bulunduğumuz binayı inşaa edenlere…..up uzun bir teşekkürle başlamıştı. Gençtim, düğündeydim çok gülmüştüm abarttı diye. Bazen uçağa bindiğimde hayret etmeyi ihmal etmiyorum :) Unutuyor insan çünkü. Ay bu yemek berbat, hostes asık suratlı, koltuklar rahatsız demek kolay. Bilmem kaç bin metre havada, yer çekimine karşı direnerek, ağır bir metal parçasının içinde süzülürcesine yemek yiyerek, film izleyerek ya da uyuyarak ilerlediğimi hatırlatıyorum kendime ve bunu mümkün kılan herkese teşekkür ediyorum. Kitabını sesli dinlemeye can atıyorum!