Blogumu 2009'da açmıştım (hala blogspotta olmak boomer olduğumun göstergesi midir acaba?), o artık bir ergen, hatta yavaş yavaş genç oluyor. İlk takipleştiklerimden biri de sendin, günün çorbasını içmek, Arca'nın portakalda vitaminlikten ergenliğe geçişini izlemek (delikanlılığı da nasip olur inşallah), ülke değiştirme maceranızı okumak arkadaş sıfatı kazandırmaz mı yüzyüze gelmesek de. Geçen gün bu konuda yazıştık yine bir blogdaşım ile, normalde çok yakın dostlarımla paylaşmayacağım şeyleri blogdaşlarımla paylaşmak ayrıca şaşırtıcı. Bu mecralar her zaman zehirlemiyor insanı, bazen çok mutlu ediyor. Çok sevgiler Yelizcim...