Özel sektör çeviri bütçesinden tamamen kurtulmaya çalışıyor, human translation talep eden son birkaç kurumsal müşterimden birini daha kaybediyoruz. Makine çevirisinin sektörün içinden geçeceğini biliyorduk zaten, sürpriz değil. Günlerim makinenin hatalarını düzeltmekle geçiyor. Bilen bilir, tag’lerde berbat işler çıkarır makineler, baştan çevirmek için gereken süreyle eşit süre harcamak gerekiyor (%30 daha ucuza). Nefret dolduğum makineyi eğitmek için de çalışıyorum bir yandan, para kazanmak için. Böyle de bir paradoksa sürüklendik biz linguistler. Benim gibi dertli çevirmen arkadaşlarım var mı buralarda? Siz nelerle mücadele ediyorsunuz? Benim için kariyerde sağlam bir değişiklik gerek artık. Bu sömürü çarkına yeterince göz yumduğumu düşünüyorum. Ben ki haftada 6 gün tercüman olarak çalışırken boş zamanlarımda dergilere gönüllü yazılı çeviri yapan bir manyaktım. O denli severim işimi. Bu kadar keyifli bir mesleğin karşılığını da alabilseydik keşke.