Michelle,

Niet weg.

Maar naast mij.

Houd vast

vannacht

wat ik even

niet kan dragen.

Sta nu naast mij.

Niet om het op te lossen.

Maar enkel

om sterker te zijn dan ik.

Om te blijven

als ik niet meer weet

welke keuze minder pijn doet.

Zie haar onrustige lijf.

Zie mijn ogen die niet meer scherpstellen.

Zie hoe liefde soms geen antwoord heeft

maar wel blijft opstaan.

Als ik kies voor verlichting,

houd dan de risico’s vast

die ik zelf niet meer kan dragen.

Als ik twijfel,

wees dan niet stil.

Maar ook niet dwingend.

Leer mij dat zorg

geen zuiverheidstoets is.

Dat overleven soms heilig is.

En als ik breek,

vang mij dan op

zonder oordeel.

Voor deze derde nacht

vol disbalans

is blijven genoeg.