“Bak çocuk,” dedi Giorgi, gözlerini onunkilerden kaçırmadan. “Kaybetmek bu dünyanın en sıradan gerçeği. Kaybettin diye yenilmiş sayılmazsın. En azından bildiğin bir yolda düştün. Nerede sendelediğini, hangi taşın ayağına takıldığını biliyorsun.

Ama bir gün… o kadar çok yola sapacaksın ki yön duygunu yitireceksin. Haritan olmayacak. Pusulan susacak. İşte o zaman kaybolacaksın.

Ve kaybolmak, hangi yolda kaybettiğini bile hatırlayamamak demektir. Asıl yenilgi budur. Sen neyi kaybettiğini ararken, herkes senin çoktan kaybolduğunu görecek. Yenildiğini sen hariç herkes bilecek.”

JKG-