🇫🇷😱 Paniek in Parijs
De Franse regering is de wanhoop nabij. De staatsfinanciën staan er zo slecht voor dat zelfs de Paashaas onder de begrotingsguillotine dreigt te sneuvelen. Vanavond klonk premier François Bayrou als een man die zijn eigen grafrede uitsprak, toen hij 43,8 miljard euro aan bezuinigingen aankondigde. Een ingreep zonder precedent, volgens hem. Maar het geloof is ver te zoeken — op de markten, in Brussel, en in de Assemblée.
📉 Zelfs met dit pakket blijft Frankrijk ruim 30 miljard tekortschieten om de 3%-norm van het Stabiliteitspact te halen. Volgens de Haut conseil des finances publiques is jaarlijks minstens 71 miljard nodig. Structureel.
Bayrou’s recepten van wanhoop:
Een jaar zonder stijging van pensioenen, uitkeringen en belastingtarieven
Afschaffing van twee feestdagen, waaronder Tweede Paasdag en 8 mei, “jour de la victoire”
Niet vervangen van 1 op de 3 ambtenaren
Een solidariteitsheffing voor de rijksten
Een heffing op pakketjes om “onrechtmatige concurrentie” te beteugelen
Wetgeving tegen fiscale en sociale fraude
🧨 De oppositie slaat terug
De reacties zijn vernietigend en eensgezind.
Mathilde Panot (LFI): “Bayrou verklaart de sociale oorlog.”
Boris Vallaud (PS): “Een wrede en onacceptabele begroting.”
Marine Le Pen (RN): “Als hij zijn kopie niet herschrijft, censureren we hem.”
Jean-Luc Mélenchon (LFI): “Bayrou moet weg. Deze begroting verergert de Macronie.”
Alle oppositiepartijen, van uiterst links tot uiterst rechts, maken zich op voor een motie van wantrouwen. Het wordt de negende sinds Bayrou in december aantrad. Dit keer lijkt hij hem niet te overleven.
🚂 Einde Bayrou?
Zelf zei hij het nog: “la dernière station avant la falaise.” De laatste halte voor de afgrond. Maar de trein dendert door, met niemand aan de rem. Met dit halfbakken, ongeloofwaardige plan verliest Frankrijk niet alleen het vertrouwen van zijn burgers, maar ook van zijn Europese partners. De Franse boodschap naar Brussel is glashelder:
Wij kunnen het niet. Niet hervormen. Niet saneren. Niet regeren.
Het is slechts een kwestie van dagen. De vraag is niet of Bayrou valt — maar wanneer. En wie hij nog meer het ravijn in meesleurt…