Kendini inşa etmiş bir insana uygun inşa edilmiş bir sistem yoksa ne olacak peki? Herkes kendini inşa etmeyeceğine göre, tuhaf bir aidiyetsizlikle yüzyüze gelecek bu kişi. Belki de zaten sahte bir aidiyeti olmadığı için kendini inşa etmiştir. Bakacak bir aynası olmayan da bazen kendini keşfetmek zorunda kalır. Buna bir hediye ya da bir lanet diyebiliriz. Duruma göre değişir.

Köklerini nereye salacak toprakların “sahipleri” varken? Yapraklarını hangi dağın rüzgarında savuracak her köşe başı “tutulmuşken”? İnsan çelişkiler, yapay ve toksik kurgular ve yokluklar içinde de kök salabilir mi? Belki. Bu belki'nin yüzü umuda dönük. Ama yaşam bir yolunu bulur. Yaşamın inadını hiçbir sistem yenemez.